Teaterstykket ”frykten” handlar altså om ein gruppe politikarar som skal førebutt seg til nokre pressekonferansar der dei blant anna skal framføre ein miljøreform i partiet deira. Dei er på ei hytta rett ved sjøen, langt frå sivilisasjon. Etter nokre timar på hytta og fleire øl seinare så blir det store kranglar mellom dei forskjellige hovudpersonane. Det går heller ikkje lang tid før litt meir drama skjer. Plutseleg så angriper masse fuglar alle personane i teaterstykket og prøver å drepa dei. Det osar med paranoia og frykt blant dei stakkarslige personane då dei må overleva hordar av mordariske fuglar.

Eg tykkjer dette stykket er bra fordi det verkeleg setter miljøet i fokus, akkurat som det burde vera. Eg tykkjer at dei greier å få fram i stykket at miljøet er trua å at verda må setja i gang tiltak for å motvirka denne trusselen. Eit problem som eg meiner stykket har derimot er at det kanskje er for vanskeleg å forstå for dagens ungdom. Det er fordi sjølve meininga med stykket ligger dypt gjemt under mykje politikk og materialisme, samt med enn viss mengde psykose ettersom at hovudpersonen ”Samuel”  ser for seg sin avdøde son. Dette var det mange som ikkje forsto heilt då eg snakka me dei etter teateret.

I stykket så kom det et sitat frå ein konge før i tida. I det sitatet så blir nokon spørsmål stilt. Og frå dei spørsmåla er det ei sanning så seie at ein skal reagera på det så skjer der å då og den personen ein skal høyra på er den så er nærmast deg. Eg føler at dei brukte dette i teateret veldig bra pga det kan brukas i verkelegheiten. Jorda er trua av klimaendringar, man må gjør noko me det nå, og den personen ein skal høyra på er allmennheiten, å ikkje dei rike så har mykje å tapa på desse klimaendringane.